Categories: Sacramenten Leave a comment

► De kracht van de Biecht

Zelfs nadat we het grote cadeau van de verlossing in het sacrament van het doopsel hebben ontvangen strijden we nog altijd met zonde in onze levens. Daarom vinden we grote troost in het sacrament van boete en verzoening, de biecht, omdat we er de kans krijgen vergeven te worden van de zonden die we gedaan hebben nadat we gedoopt werden. De heilige Ambrosius zegt dat er twee bekeringen zijn: “water en tranen: de wateren van het doopsel  en de tranen van het berouw.” (Catechismus van de katholieke Kerk, 1429)

Priesters zijn Gods vuilnismannen

Jezus gaf ons het sacrament van de biecht omdat Hij wist dat we het nodig hebben. Iedereen valt, iedereen heeft de biecht nodig.

Doe als eerste een gewetensonderzoek, maak in tien minuten een lijstje. Ga dan het biechthokje in.
Als je niet weet hoe het moet, zeg dat aan de priester en hij helpt je erbij: hij heeft er voor gestudeerd!
Een priester zal niet slecht over je denken. Een priester is Gods vuilnisman, hij herinnert zich niet het vuil wat hij ophaalt, omdat hij het zo vaak doet. Een priester zal ook nooit doorvertellen wat hij heeft gehoord, want er is een biechtgeheim, hij zou zich ermee excommuniceren. De priester zal niet slecht over je denken, hij weet dat het moeilijk is en vindt het juist moedig dat je het wilt overwinnen en weer bij Jezus terug wilt komen.

Het eerste wat je zegt is hoe lang het ongeveer geleden is dat je hebt gebiecht. Dat is goed voor de priester om te weten zodat hij zijn advies daarop kan afstemmen. Daarna begin je met opbiechten. Noem in ieder geval alle doodzonden, dus de grote zonden die je bewust hebt gedaan en waarvan je wist dat ze zonden zijn. Noem hoe vaak je ze hebt gedaan en welke soort zonde het was. Niet te algemeen en niet te specifiek. Ook je dagelijkse zonden zijn goed om op te noemen, omdat je daarmee de relatie met Jezus weer goedmaakt.
Een zonde is pas een zonde als je er bewust voor gekozen hebt het te doen, een verleiding tot iets kwaads is nog geen zonde, pas als je ermee instemt is het een zonde.

Soms zijn mensen bang dat ze niet genoeg schuldig voelen en gaan dan niet naar de biecht. Er is een verschil tussen spijt en berouw. Spijt is wanneer we spijt hebben van onze zonde. Berouw is de beslissing ons van de zonde af te keren en toekeren naar Jezus. Spijt is niet noodzakelijk, berouw wel. Het is het verschil tussen Judas en Petrus.
De biecht is een normaal onderdeel van ons leven. Het is een plek van overwinning, waar Jezus altijd wint, waar heiligen gemaakt worden.

Persoonlijke ontmoeting met Jezus

Net als alle sacramenten is het een persoonlijke ontmoeting met Jezus. In de biecht zeggen we onze zonden aan een priester die handelt in de persoon van Christus en met de autoriteit van Jezus om te luisteren, raad te geven, een passende boete te geven en de woorden van de absolutie uit te spreken.

Jezus gaf de macht om zonden te vergeven aan de apostelen toen Hij hen na Zijn verrijzenis verscheen, in het Evangelie van Johannes. Jezus verschijnt aan Maria Magdalena, die naar de apostelen gaat om hen te vertellen dat Jezus verrezen is van de dood. Later die dag, brengt Jezus hen een verrassingsbezoek.

In de avond van die eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: “Vrede zij u.” Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen. Nogmaals zei Jezus tot hen: “Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u.” Na deze woorden blies Hij over hen en zei: “Ontvang de heilige Geest. Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.” (Johannes 20, 19-23)

Dit filmpje van father Mike Schmitz is een onderdeel van de lessenreeks over het katholieke geloof: Chosen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *