Categories: Apologetiek

5 manieren om een echte katholieke rebel te zijn

en tegelijkertijd aan de kant van de engelen te staan.                                                                               

Kom op, we weten het toch wel beter dan de Kerk of niet? De tijden zijn veranderd en we leven inmiddels in de 21e eeuw. De moderne mens kan volledig zelf beslissen wat moreel verantwoord is, of niet soms? Al die intelligente mensen in de media, in de regering en op universiteiten, die ons aansporen abortus, anticonceptie, euthanasie en het homohuwelijk te accepteren, kunnen het toch niet fout hebben? Iedereen weet dat nieuwe en frisse ideeën het winnen van twee millennia kerkleer. Toch?

Fout.

Mijn spottende openingsparagraaf beschrijft hoe vele katholieken tegenwoordig helaas aankijken tegen de leer van de Kerk. Veel mensen geloven de leugens die de wereld ons doet geloven, nl. dat we tegen de autoriteit van de Kerk en de paus moeten rebelleren, door zelf te kiezen welke leer we wel of niet willen volgen. Onze groeiende apathie en ons moreel relativisme (gevoed door een materialistische cultuur zonder enig moreel kompas) brengt de Kerk en de wereld in groot gevaar. De katholieke Kerk is één van de laatste verdedigingslinies tegen het kwaad. Wij moeten haar niet door een misleidende rebellie van binnenuit laten vernietigen. De Kerk moet zich nooit aanpassen of gelijk worden aan de wereld. We zijn in de wereld, maar niet van de wereld en moeten onze ogen standvastig op ons hemelse thuis gericht houden.

Echte katholieke rebellen.

Als we ons genoodzaakt voelen rebels te zijn, waarom zouden we deze energie dan niet een positieve richting op sturen? Een richting die ons naar de hemel leidt? Het is makkelijk de Kerk te bekritiseren en je aan te passen aan verschillende wereldse invloeden, maar misschien kan een echte katholieke rebel zich vandaag de dag onderscheiden door de leer van de Kerk te omarmen in plaats van haar te verwerpen, door het leiderschap van de paus te volgen in plaats van hem te ondermijnen. Als we werkelijk Christus’ leer willen volgen, zouden we dat dan niet precies in die Kerk die Hij gesticht heeft, moeten doen? Als we dan rebels willen zijn, laat ons dan rebels zijn tegen de wereld en het pad dat door de katholieke Kerk naar de hemel leidt liefdevol bewandelen.

Vijf positieve manieren voor katholieken om tegen de wereld te rebelleren.

  1. Vermijd zelfbedienings-katholicisme: We kunnen niet naar believen kiezen wat we wel of niet willen geloven en toch authentiek katholiek zijn. Volg het magisterium van de Kerk en beleef een authentiek geloof, erop vertrouwend dat twee millennia kerkgeschiedenis en kerkleer ver boven alles staat waar we zelf op kunnen komen. “Wees katholiek, echt, trouw, zonder je te verontschuldigen en de toekomst zal het soort uitgesproken en moreel volwassen leiders hebben, dat het nodig heeft” (aartsbisschop Charles Chaput).
  2. Zet je trots van je af en geef je over: “Er zijn maar weinig zielen die begrijpen wat God in hen zou kunnen verwezenlijken als zij zich zonder reserves aan Hem zouden overgeven en toelaten dat Zijn genade hen vormt.” (St. Ignatius van Loyola) Er is een groot ego voor nodig om “nee” tegen Christus en zijn Kerk te zeggen! We hebben meer nederigheid, totale overgave en een oprechte inzet nodig om Christus’ wil voor de onze te zetten. Ik weet uit eigen ervaring dat het, door het op mijn eigen manier te doen, nooit helemaal goed uitpakt.
  3. Oefen je in persoonlijke heiligheid: De roeping tot heiligheid is in het doopsel geworteld en wordt opnieuw voorgehouden door de andere sacramenten, vooral door de eucharistie: bekleed met Jezus Christus en gelaafd door zijn Geest zijn christenen ‘heilig’ en daarom zijn zij bekwaam en verplicht om de heiligheid van hun ‘zijn’ tot uitdrukking te brengen in de heiligheid van heel hun handelen. De apostel Paulus wordt niet moe alle christenen aan te sporen om te leven zoals ‘het heiligen betaamt’ (Efeziërs 5, 3). (St. Johannes Paulus II, Christifideles Laici 16)
  4. Wees vreugdevol! Het is zo makkelijk in je problemen te verzanden en eenvoudigweg te vergeten blij te zijn. Het overkomt mij en ongeveer iedereen die ik ken. Maar weet dat we omringd zijn met mensen die ons in de gaten houden. Zij kunnen naar Hem op zoek zijn en tegelijkertijd uitzien naar iemand, wie dan ook, die hen naar Christus kan leiden. Zij zouden van ons goede voorbeeld kunnen leren, geïnspireerd kunnen raken door onze vreugde, aangemoedigd door ons geloofsvuur als wij ons alleen maar zouden herinneren, dat we geroepen zijn het Goede Nieuws te delen. Wanneer wij somber, gefrustreerd, op onszelf gericht of kritisch naar de Kerk toe zijn, zullen we nooit in staat zijn wie dan ook te helpen en ook onze eigen redding op het spel zetten.
  5. Jaag de hemel na, verwerp de wereld: De hemel is ons ultieme doel en niet deze plaats die wij aarde noemen. Zal onze kritiek ons naar de hemel helpen? Zal zij voor ons opkomen in moeilijke tijden? Nee, ze zal ons naar een seculiere manier van leven trekken waar weinig plaats voor God is, waar materialisme en populariteit de idolen van het moment zijn. Het juiste doen is niet altijd makkelijk, maar uiteindelijk is het ‘t meest voordelig. Waarom zouden we de hemel niet kiezen?

Er is nog een andere manier om een echte katholieke rebel in de wereld van vandaag te zijn en dat is de rode draad die door alle andere genoemde adviezen loopt: wees elke dag trouw in je gebed.

Begin de dag met een dankgebed voor alle zegeningen in je leven. Bid om hulp en om de moed de moeilijkheden die de wereld ons brengt tegemoet te treden. Maak het kruisteken en bid voor elke maaltijd in het openbaar of privé. Bid dagelijks de rozenkrans en vraag om de hulp en de voorbede van Onze Lieve Vrouw en bid elke avond met je familie. Ik kan me niet voorstellen dat iemand serieus tegen de Kerk zou kunnen rebelleren als hij trouw het dagelijks gebed toegewijd is.

Het is natuurlijk makkelijk deze bijdrage te lezen en te beweren dat het niet op jou van toepassing is, maar ik durf te stellen dat we allemaal, elke dag, aan een zekere graad van negatieve rebellie schuldig zijn. We nemen misschien de makkelijke weg als we ons geloof beleven, terwijl een beetje extra inzet verlangd wordt door onze Godgegeven roeping. We verdringen misschien waarvan we weten dat juist is, omdat we bang zijn voor de negatieve mening van anderen of omdat ons de moed ontbreekt moeilijke situaties aan te gaan.

Een van de dingen die ik het meest aantrekkelijk aan de katholieke Kerk vond toen ik mij bekeerde, is dat het niet makkelijk is katholiek te zijn. Ik ben als jongen opgegroeid met een ‘makkelijk geloof’ in de doopsgezinde kerk, verliet de kerk als tiener en had 23 jaar helemaal geen geloof tot ik in 2005 thuis kwam bij de waarheid van het katholicisme. Ik ben ongelooflijk dankbaar voor mijn katholieke geloof en zie niet in waarom ik mijn tijd zou moeten verspillen door tegen de leer van de Kerk te redeneren. Ik heb al meer dan twee decennia ‘nee’ gezegd tegen God en ik raakte uitgeput van mijn van trots overlopende rebellie. Toen ik mij in 2005 aan Zijn wil overgaf, begon ik “ja!” te zeggen en dat heeft mijn leven totaal veranderd.

Denk na over de schildering van de heilige aartsengel Michaël die zijn voet op een verslagen Lucifer heeft gezet. In Het paradijs verloren van Milton, verklaart Lucifer zijn rebellie in de hemel tegen God met de uitroep: “Non serviam!” (Latijn: “Ik zal niet dienen!”)        

De aartsengel Michaël verdedigde God trouw met de uitroep “Serviam” en versloeg en verbande Lucifer en al zijn demonen naar de hel. Dus, waar kiezen wij voor – serviam of non serviam?

 

Randy Hain is senior editor van The Integrated Catholic Life waar dit artikel werd gepubliceerd. U kunt zijn boek Special Children, Blessed Fathers: Encouragement for Fathers of Children with Special Needs (met een voorwoord door aartsbisschop Charles J. Chaput) via Amazon of Emmaus Road bestellen.